به یادتم هنوزم اگر چه زود رفتی، اگر چه بی تفاوت به هر چه بود رفتی

دو هفته فرصت کمیه برای صمیمی شدن، اما تو همین دو هفته بقدری دوست

بودیم که وقتی امروز عکستو با روبان مشکی دیدم دلم بگیره....وقتی سر صبحی با

بچه ها آخرین خداحافظیتو مرور کردیم ته دلم بگم لعنت به این دنیای مزخرف...هیچ

وقت اون صبح رو یادم نمیره...از هیچی خبر نداشتیم...اما از زمزمه ها، ته دلمون

آشوب بود..تا اینکه گفتن متاسفیم...متاسفیم از اینکه دیگه بینمون نیستی...هیچ

وقت اون روز سیاه طولانی رو فراموش نمیکنیم....هم دیگه رو آروم میکردیم اما تو

دلمون آتیش بود...حالا یه سال از اون روز سیاه گذشته ولی هنوز وقتی بچه ها ازت

میگن دلشون خونه و لبخندشون درده...

+ عنوان: سیامک عباسی.

از خودت خبر بیار...