دلتنگم و با هیچکسم میل سخن نیست ... کس در همه آفاق به دلتنگی من نیست

نه این که فکر رفتن را نکرده باشم، نه!!

در کنار تلاش برای ساختن روزهای بهتر...

یا در جشن های خداحافظی، بارها به رفتن خودم فکر کردم!

بعد از هر بار به آغوش کشیدن و آرزوی موفقیت کردن...

به این فکر کردم که من چطور خواهم رفت؟؟!!

و هر بار سناریویی متفاوت برای خداحافظی ام نوشتم.

سرانجام اتفاق افتاد...

و من در حالی که هزاران احساس متناقض را پشت لبخندم پنهان کردم

در آستانه ی رفتن ایستاده ام.

+ عنوان از: وحشی بافقی.

از خودت خبر بیار...